آیت الله سید علی اکبر آیت اللهی
آیت الله سیّد علی اکبر آیت اللهی جهرمی، معروف به “آقای آقا علی”، فرزند آیت الله العظمی حاج سیّد عبدالحسین نجفی لاری جهرمی، متولد ۱۲۷۵ شمسی لار.
دارای تحصیلات عالی حوزوی تا درجه ی اجتهاد در شیراز و نجف اشرف که از محضر و خرمن پرخیر و برکت اساتیدی چون والدشان و آیات عظام حاج سیّد عبدالباقی آیت اللهی شیرازی، سیّد عبدالمحمّد موسوی آیت اللهی و آیت الله شیخ علی ابیوردی شیرازی بهره گرفته. و از طرف آیات عظام سیّد ابوالحسن اصفهانی، شیخ محمّد حسین غروی اصفهانی(معروف به کمپانی) و شیخ علی ابیوردی شیرازی دارای اجازهی اجتهاد بودهاند. وی به همراه پدر بزرگوار خود به جهرم آمده و بعد از فوت پدرشان جهرم را رها نکرده و همچون پدر، تصدی امور شرعیّه را بر عهده گرفته معظمله ریشهی فرقهی ضاله بهایت را از جهرم برکنده و از تشکیل حزب توده ممانعت کردهاند.
نامبرده بعد از رحلت پدر بزرگوارشان تا پایان عمر نماز جمعه را در جهرم در مسجد امام حسین علیه السلام اقامه می نمودند. این بزرگوار، دلدادهی اهل بیت عصمت و طهارت به خصوص حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام بوده و ماههای محرم و صفر، هر سال صبحها، در منزل بزرگ قدیمی پدر بزرگوارشان مجلس عزاداری حضرت سیّد الشهدا علیه السلام برپا می کرده و این مهم تا هم اکنون نیز توسط فرزندشان حجت الاسلام والمسلمین سیّد عبدالحسین آیت اللهی “مشهور به آقای بزرگ”، در مقبرهی آیت اللهی انجام می شود.
آیت الله آیت اللهی عالمی وارسته و انسانی صاحب مقامات معنوی بوده و مستجاب الدعوه بودنش، زبانزد مردم شریف جهرم می باشد به خصوص در رابطه با نماز باران و بارش رحمت الهی، به دنبال آن. تدریسهای ایشان به صورت خصوصی بوده و معظمله همچون پدرش دارای طبع شعر بوده و در اشعار خویش تخلص “آیت اللهی” را برگزیده. وی داماد عموی خود آیت الله سیّد عبدالحسین نجفی بودهاند. محل اقامهی جماعتشان ابتدا مسجد صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف و بعد مسجد امام حسین علیه السلام بوده است.
سرانجام این عالم عارف پس از سال ها زندگی عالمانه، غابدانه و زاهدانه و خدمت به مردم جهرم در سال ۱۳۴۰ شمسی دار فانی را وداع و به اجداد طاهرینش پیوست. تشییع جنازهی مفصلی از ایشان صورت گرفته و جنازهی مشار الیه از محلهی خودشان “کوشکک” به محلات دیگر شهر و تا امامزاده شاه شاهان آورده شده و بعد به سمت مقبره، تشییع و در کنار پدرشان دفن گردیدند. دامادهای ایشان حجج اسلام سیّد میر محمّد رضا سادات حسینی (معروف به حاج اصفهانی)، سیّد شمس الدین آیت اللهی شیرازی و سیّد ابوالقاسم شفیعی بودهاند.
آثار
۱٫ “اللؤلؤءُ و المرجان حول اربعینین من اخبار اهل بیت الوحی علیهم السلام”، در زمینهی نبوت و امامت به زبان عربی، به سال ۱۴۱۱ قمری (۱۳۶۹ش)انتشارات دارالحکمهی قم. این کتاب حاوی شنیدهها و آنچه از محضر والد بزرگوارشان در علم کلام و امامت استفاده کردهاند بوده که به تحقیق و تصحیح آیت الله کریمی جهرمی صورت گرفته. همچنین آیت الله کریمی جهرمی شرح حالی دربارهی ایشان به عربی در ابتدای کتاب نگاشتهاند.
۲٫ “دوحه احمدیه فی احوال الذریة الذکیه”، شرح حال آیت الله العظمی حاج سیّد عبدالحسین نجفی لاری، به سال ۱۳۷۳، انتشارات کتابخانهی آیت الله مرعشی نجفی قم. این کتاب تألیف مشترک ایشان و مرحوم حجت الاسلام و المسلمین شیخ عبدالحمید مهاجری است که به تحقیق حجت الاسلام سیّد علی میر شریفی در مجموعهی میراث اسلامی ایران چاپ شده. و همچنین در کتاب “رسائل سیّد لاری جلد۱” که در سال ۱۳۷۷ منتشر شده، چاپ گردیده است.
۳٫ “منهاج الشرعه فی صلاة الجمعه” رسالهی نماز جمعه به فارسی، به سال ۱۳۸۰، انتشارات نور الاصفیاء به تحقیق حجت الاسلام سیّد علی میر شریفی. ۴٫ خطاطی رسالهی “خطبة الصلاة الجمعه” خطبهای است که پدر بزرگوارشان در روزهای جمعه و عیدین قرائت مینمودهاند. که در کتاب “رسائل سیّد لاری جلد ۲” چاپ گردیده است
ثبت دیدگاه