شرح دعای روز هجدهم ماه مبارک رمضان
اللّهمّ نَبّهْنی فیهِ لِبَرَکاتِ أسْحارِهِ . خدایا آگاهم نما در آن برای برکات سحرهایش
آن گنج خداداد که خدا داد به حافظ از ورد شب و روز و دعای سحری بود
سحرهای ماه مبارک رمضان از ارزش والا و ویژهای برخوردار است به طوری که اعمال بسیاری در هنگام سحرهای این ماه تاکید شده است، مثل (دعای ابوحمزه ثمالی، دعای سحر، قرائت قرآن، خوردن سحری و…) که از خداوند میخواهیم که ما را در سحرهای این ماه از خواب غفلت بیدار سازد تا بتوانیم از فیوضات و برکات آن بهرهمند گردیم.
حال شاید در اینجا این سوال پیش آید که چرا از خداوند، این درخواست را مینماییم؟ این درخواست ارزشمند از خداوند عزوجل برای این است که انسان در تمام ماههایی که بر او میگذرد از عبادت و اطاعت الهی در وقت سحرها محروم گردیده و به قولی از فیوضاتی که در سحرها میتواند کسب کند، غافل است ؛ همین باعث گردیده که از خداوند بخواهیم ما را یاری دهد تا از خواب غفلت بیدار گشته و بتوانیم از سحرهای این ماه پربرکت کمال استفاده را نماییم، تا شاید سحرهای این ماه باب فیضی شود برای ماههای دیگر سال، زیرا سحرها نسبت به دیگر اوقات از شبانه روز دارای فضیلت و برتری خاصی میباشند، به طوری که در آن هنگام که اکثر انسانها در خواب غفلت خود فرو رفتهاند، عده قلیلی به عبادت و اطاعت خداوند میپردازند که ما نیز از خداوند در این روز خواستاریم که ما را از خواب غفلت بیدار ساخته و مشمول این آیه شریفه قرار دهد: ”وَالصَّادِقِینَ وَالْقَانِتِینَ وَالْمُنفِقِینَ وَالْمُسْتَغْفِرِینَ بِالأَسْحَارِ ”(آل عمران ، ۱۷) یعنی ”(تقوا پیشه گان) صابران و راستگویان و فرمان برداران و انفاق کنندگان و استغفار کنندگان در سحرگاهانند” تا بتوانیم به درجات عالی معنوی دست یابیم…
ونوّرْ فیهِ قلبی بِضِیاءِ أنْوارِهِ . و روشن کن در آن دلم را به پرتو انوارش
در این روز قلبم را به انوار سحر نورانی کن همان نور هدایت است که بر قلب انسان تابیده میشود و او را از ظلمتهای جهل و نادانی و دوری از خداوند نجات میبخشد و به قول خداوند (عزوجل:) ”اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّوُرِ ”(بقره ،۲۵۷) یعنی ”خداوند ولی و سرپرست کسانی است که ایمان آوردهاند که خارج میکند ایشان را از تاریکیهای جهالت (و وارد میکند) به سوی نور و هدایت” که این نور همان هدایتی است که انسان را به مسیر سعادت میکشاند…
قلبهای ما زنگ زده و چشم و گوش ما آلوده شده است؛ دیگر مانند گذشته با شور عبادت نمیکنیم. در ماه رمضان از خدا بخواهیم تا قلبمان را نورانی کند.
وخُذْ بِکُلّ أعْضائی الی اتّباعِ آثارِهِ. و بکار به همه اعضایم به پیروی آثارش
”توکل بر ذات اقدس الهی”
در این قسمت از دعا از خداوند میخواهیم که تمام اعضا و جوارح ما را مسخر فرماید تا اینکه به انجام اعمال این روز مشغول گردیده و از آثار و برکات آن بهرهمند گردیم، حال میخواهیم بدانیم که منظور از ”اعضای مرا مسخر گردان” چیست؟
در اینجا منظور از ”اعضای مرا مسخر گردان” به نوعی همان توکل بر ذات اقدس پروردگار است تا این که ما را به حسن و نیکوترین ثوابها در این روز موفق بدارد زیرا خداوند متعال عالم به تمام امور است و از هر چیز نهان و آشکار باخبر است
یَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهرَكُمْ ”(انعام ،۳) یعنی ”میداند (اعمال) نهان و آشکارتان را” و او میداند که چگونه بندگان خویش را راهنمایی نموده و آنها را به نور هدایت منور و نورانی گرداند ؛ چنان چه رسول خدا(صلی الله علیه و آله) فرمودند: ”ما منکم احد الا و له الشیطان، قالوا ”ولا انت یا رسول الله؟ قال و لا انا الا ان الله عزوجل اعاننی علیه فاسلم” ؛ ”ابلیس برای هر انسانی شیطانی را گمارده است تا او را بفریبد و یکی از آنان را بر من گمارده است اما خداوند مرا یاری نموده پس از او در امان هستم” که ما نیز در این روز از خداوند به حق نور و جمالش خواستاریم که ما را از شر شیاطین جنی و انسی نجات داده و از آثار و برکات این روز بهرهمند سازد.
خدایا کاری کن تا تمام اعضای من از آثار تو پیروی کند. در دعا هر دو دستتان را بلند کنید و هرچه میتوانید دستان خود را بلند کنید. در این حالت خدا زودتر حاجت میدهد.
نویسنده : حجت الاسلام زین العابدین دست داده جهرمی
https://dastdadeh.ir
ثبت دیدگاه