شرح دعای روز هفتم ماه مبارک رمضان
اَللّهُمَّ اَعِنّی فیهِ عَلی صِیامِهِ وَ قِیامِهِ
خدایا یاری کن مرا در این روز بر روزه گرفتن وشب زنده داری.
روزه عبارت است از: خودداری کردن شخص از خوردن و آشامیدن و دیگر مبطلات روزه و در نگاهی دقیق تر و عمیق تر، پرهیز از گناهان اعضا و جوارح و در نهایت هر گونه خودداری قلبی شخص روزه دار از توجه به غیر خداوند.
قیام نیز یعنی برخواستن نیمه شب برای ذکر و یاد پروردگارعالم. یقینا همه سحرها خصوصا سحرهای ماه مبارک رمضان از معنویت بالایی برخوردارند و انسان میتواند در آن حالت آرامش وعرفانی راحت تربه معبود و معشوقش نزدیک شود. به قول شاعر:
برخیز که عاشقان به شب راز کنند
گرد در بام دوست پرواز کنند
هر جا که دری بود به شب در بندند
الّا در دوست را که به شب باز کنند
وَجَنِّبْنی فیهِ مِنْ هَفَواتِهِ وَ اثامِهِ
خدایا ماه رمضان ما را از لغزش و گناه حفظ کن. بدبختی است که آدم در ایام سال گناه کند و ماه رمضان هم به گناه ادامه دهد. در ماه رمضان باید تمام اعضا و جوارح مان روزه باشد. اگر روزهای بگیریم که چشم مان به دیدن نامحرم مشغول باشد و زبان مان به دروغ، غیبت، تهمت، نمامی وتوهین به دیگران سرگرم باشد، روزه مان «عام» میشود و ثمره چندانی ندارد. اما به ما میگویند که روزه خاص بگیرید، یعنی اعضا و جوارحت هم روزه باشند.
وَارْزُقْنی فیهِ ذِکْرَکَ بدَوامِهِ
خدایا روزی کن که در ماه رمضان یاد تو باشم. «ذکر»، هم یاد معنا میکند و هم معنای ذکر زبانی را میدهد. دائماً باید به یاد خدا باشم. در قرآن کریم بر ذکر خداوند بسیار تاکید شده و عقوبت اعراض کنندگان از ذکر، سختی معیصت و کور محشور شدن عنوان شده است وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى.
گاهی سوال میشود که چه ذکری را بگوییم بهتراست؟ مسلّم است که اذکاری که ازمعصومین علیهم السّلام به ما رسیده اولویت دارند اماغیراز آنها هر ذکری که در آن زمان بیشتر به دل می نشیند بهترین ذکراست چون خداوند بیشتر با دل ما کار دارد نه با زبان ما. بقول شاعر:
مادرون رابنگریم وحال را
نی برون رابنگریم وقال را
بِتَوْفیقِکَ یاهادِی الْمُضِلّینَ
اما به توفیق خودت ای راهنمای گمراهان. ای خدایی که گمراهان را راهنمایی میکنی، توفیق بده این دعاهای روز هفتم درباره ما مستجاب شود.
قطعا اگر توفیق خدا وند نباشد هیچ بنده ای نمی تواند از مسیر اشتباهی که رفته بازگردد. توبه کردن و بازگشتن از گناه واتصال پیدا کردن به مولا و صاحب اختیار هستی جز با هدایت «هادِی الْمُضِلّینَ» که دریای رأفت و مهربانی است میسر نمی باشد.
نویسنده : حجت الاسلام زین العابدین دست داده جهرمی
https://dastdadeh.ir
ثبت دیدگاه